دو نوع اصلی مجوز کار
- مجوز کار وابسته به کارفرما (Employer-specific): فقط برای کار نزد یک کارفرمای مشخص، در شغل و شرایط مشخص.
- مجوز کار باز (Open Work Permit): اجازهی کار برای بیشتر کارفرماها، با شرایطی که در خود مجوز نوشته میشود.
LMIA چه نقشی دارد؟
برای بسیاری از مجوزهای کار وابسته به کارفرما، کارفرما باید ابتدا «ارزیابی تأثیر بازار کار» (LMIA) بگیرد؛ یعنی نشان دهد استخدام نیروی خارجی به بازار کار کانادا آسیب نمیزند. برخی مجوزها از LMIA معافاند، مثلاً به دلیل توافقهای بینالمللی یا برنامههای خاص.
چه کسانی ممکن است مجوز کار باز بگیرند؟
- برخی فارغالتحصیلان مؤسسههای کانادایی (PGWP)
- برخی همسران دانشجویان و کارگران خارجی
- شرکتکنندگان برنامههای تبادل جوانان (مثل IEC)
- گروههای خاص دیگر طبق قوانین روز
شرایط هر گروه ممکن است تغییر کند؛ پیش از اقدام، شرایط روز را بررسی کنید.
مراحل کلی
- مشخص کردن نوع مجوز مناسب شما.
- دریافت پیشنهاد شغلی و در صورت لزوم LMIA یا شمارهی پیشنهاد شغلی از کارفرما.
- آماده کردن مدارک: گذرنامه، سوابق و مدارک تحصیلی و کاری.
- ارسال درخواست و بیومتریک.
- دریافت تصمیم و شروع کار طبق شرایط مجوز.
از کار تا اقامت دائم
تجربهی کار ماهر در کانادا میتواند در مسیرهایی مثل ردهی تجربهی کانادایی (CEC) و برخی برنامههای استانی کمک کند. نحوهی امتیازدهی به پیشنهاد شغلی و سابقهی کار در برنامهها ممکن است تغییر کند، پس برنامهی خود را با قوانین روز تطبیق دهید.
هشدار
پیشنهادهایی که برای «فروش» پیشنهاد شغلی یا LMIA پول میخواهند را جدی بگیرید و بررسی کنید. پرداخت پول برای پیشنهاد شغلی میتواند غیرقانونی باشد و پروندهی شما را به خطر بیندازد.
این مقاله توضیح عمومی است و جای مشاورهی مهاجرتی برای شرایط شما را نمیگیرد. قوانین و برنامهها تغییر میکنند؛ جزئیات بهروز را از سایت رسمی دولت کانادا (IRCC) ببینید.